Boska Proporcja – mit czy odcisk Boskiego Matematyka?

11 grudnia 2009 at 19:07 Dodaj komentarz

Galileusz napisał, że matematyka jest alfabetem, za pomocą którego Bóg opisał wszechświat. Astronom Johann Kepler z kolei stwierdził wprost: „Bóg jest matematykiem”.

Istnieje wiele naukowych dowodów wskazujących na to, że wszechświat jest jednym harmonijnym systemem. Kluczem do zrozumienia tej harmonii, a równocześnie dostrzeżenia jedności we wszystkim jest tzw. „boska proporcja”.

Bruce Rawles, autor książki i strony Internetowej „Geometry Code” opisuje to w sposób następujący:

Boską proporcję wnikliwie badał grecki rzeźbiarz Fidiasz (Phidias) i dlatego nazwano ją liczbą fi (phi). Fi, zwaną również jako złoty środek, magiczną proporcję, ciąg Fibonacciego itd., można znaleźć w całym wszechświecie; od spirali galaktyk, po muszle mięczaka łodzika; od harmonii muzyki, po piękno w sztuce. Botanik odnajdzie ją we wzorach wzrostu kwiatów i roślin, a zoolog w rozmnażaniu królików. Entomolog dostrzega fi w genealogii pszczół, a fizyk obserwuje w zachowaniu światła i atomów. Analityk z Wall Street odnajduje ją w schemacie wzrostów i spadków na giełdzie, matematyk badając pięcioramienną gwiazdę (…) Starożytni Egipcjanie stosowali złotą liczbę przy budowie wszelkich piramid i we wzorach hieroglifów znajdujących się na ścianach grobowca (…) Platon w swoim „Timajosie” uznał boską proporcję za najbardziej wiążącą ze wszystkich matematycznych relacji i uczynił kluczem do fizyki kosmosu.

Ile wynosi boska proporcja?
To w przybliżeniu stosunek 1:1,618

Przyjrzyjmy się bliżej ciągowi Fibonacciego. Fibonacci nauczył się reguły zawartej w tym ciągu od kupców z aryjskich cywilizacji Azji. Ciąg Fibonacciego zaczyna się od liczby 1, a każda następna liczba powstaje poprzez dodanie dwóch poprzednich liczb z tego ciągu:

1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, …. itd

Liczby Fibonacciego, a szczególnie stosunek dwóch kolejnych liczb, wystepują powszechnie w przyrodzie. Np. płatki szyszki z Monterey ułożone są w spirale krzyżujące się w dwie strony: osiem spirali w jedną i trzynaście spirali w drugą stronę. Podobne wzory powstają na palecie kwiatu słonecznika lub np. w roślinach, których liście rosną spiralnie wokół łodygi. Każdy kolejny liść może znajdować się po przeciwnej stronie  (1/2 okręgu) lub może być umieszczony w 2/3 okręgu, 3/5  itd.

Poczynając od liczby 3, stosunek dowolnych dwóch kolejnych liczb ciągu Fibonacciego wynosi 1:1,618. To po prostu stosunek logarytmiczny. Występuje on powszechnie w naturze we wszystkich spiralach, które leżą u podłoża procesu wzrostu. Widoczny jest w wygięciu kłów słonia, rogów dzikiej owcy i pazurków kanarka, w budowie ananasa i stokrotki. Odciski naszych palców równiez podlegają tej zasadzie. Planety naszego układu słonecznego rozchodzą się promieniście od słońca (tzw. Reguła Titiusa-Bodego), a galaktyki rozwijają się w rytmie tej złotej spirali. Wygląda na to, że ciąg Fibonacciego określa prawo, które stanowi podstawę emanacji wszelkiej energii w naturze.

 No właśnie. Czym jest ta energia? Współczesna fizyka dowodzi, że cały dostrzegalny świat składa się z wibracji. Grawitacja, elektromagnetyzm, światło, ciepło, a nawet materia są zjawiskami falowymi. Każdy żywy organizm wibruje, jest tak naprawdę zjawiskiem falowym, sinusoidą, która ma swoją określoną częstotliowść i amplitudę. Czy wiecie, że każdy kształt na tym świecie, nieważne jak bardzo skomplikowany, może być uworzony z prostej sumy czystych sinusoid? Jest to tzw. Zasada Fouriera

Ale to nie koniec fascynujących niespodzianek. Okazuje się, że u podstaw muzyki, a dokładnie częstotliowści poszczególnych dźwięków i oktaw trwa nieprzerwanie matematyka. Mam tu na myśli teorię harmonczną.

Już w czasach Pitagorasa znano akustyczne proporcje – stanowiły one podstawę zarówno muzyki, jak i fizyki. Pitagoras pracował z tzw. monochordem, czyli skrzynią zawierającą w środku jedną strunę. Brzmienie pełnej długości struny jest podstawowym najniższym tonem. Ale okazuje się, że połowa struny tworzy oktawę, a jedna trzecia daje kwintę. Jedna czwarta struny ponownie tworzy ton podstawowy, ale różny o  dwie oktawy od pierwotnego, a jedna ósma – różny o trzy oktawy. Wszystkie tony można zatem przedstawić jako odpowiednie części całej struny.

Co ciekawe, dzięki zrozumieniu proporcjonalnych tonów harmonicznych muzyki, odkryto planety Uran i Pluton. Wspomniania już wyżej Reguła Titiusa-Bodego  została sformułowana w roku 1772 i postawiła hipotezę dot. wartości odległości poszczególnych planet od słońca mierzonych w tzw. jednostkach astronomicznych. Wartości te obliczamy przyjmując, że liczba 4 oznacza średnią odległość Merkurego od Słońca, a następnie dodając ją do ciągu w nastepujący sposób:

4 + (3×0) = 4

4 + (3×1) = 7

4 + (3×2) = 10

4 + (3×4) = 16

4 + (3×8) = 28 itd.

Zmierzone poźniej rzeczywiste odległości poszczególnych planet wyniosły:

Merkury 0.387

Wenus 0.723

Ziemia 1.000

Mars 1.524

Ceres 2.77 itd.

Okazuje się zatem, że muzyczna oktawa zaczyna być wyrazem uniwersalnego prawa, które stosuje się zarówno do okresów astronomicznych, częstotliwości impulsów elektromagnetycznych ziemi, jak również wibracyjnych zjawisk mikrobiologicznych. Co ciekawe można się nawet pokusić o związek z fizyką kwantową. Zwróćmy uwagę, że kiedy przesuwamy palcem po strunie gitary, rozbrzmiewają tylko określone dźwięki. Tony przeskakują z jednej pozycji w następną ułożone w sposób kwantowy, a nie jako continuum.

Wygląda więc na to, że na każdym poziomie makro i mikrokosmosu, wibracja wiruje spiralnie jako kosmiczna oktawa, opisująca proces ośmiu kroków i siedmiu interwałów. Siódemka wydaje się być kluczowym poziomem organizacji we wszechświecie. Jest siedem nut w muzycznej skali i siedem kolorów tęczy. Przemiana jednej komórki w drugą odbywa się w odcinku czasu, który ma osiem faz i siedem interwałów, podbnie jak w oktawie muzycznej lub spektrum światła. Jest siedem rzędów pierwiastków w układzie okresowym. Jest siedem rodzajów układu kryształów. W ludzkim ciele jest siedem głównych gruczołów hormonalnych, które w ezoteryce odpowiadają siedmiu czakrom. Siedem jest również komór czaszki.

Czy to wszystko może być przypadkiem? Wydaje się, że nie.

I czyż nie widać tu niezwykłego podobieństwa z systemami starożytnych wierzeń Dalekiego Wschodu, które koncentrują się wokół koncepcji wibracji świętego brzmienia. Wg Wed np.  świat został stworzony poprzez śpiew.  Dźwięk „Om” jest tam podstawową wibracją stworzenia, matką wszystkich dźwięków. Mantry, tantry, święte zgłoski, to podstawy praktyk duchowych w tych systemach. Nadha Brahma oznacza „Bóg jest Dźwiękiem”.

Fritjof Capra, autor głośniej książki „Tao Fizyki” podsumowuje to tak:

Zjawisko fal występuje w wielu różnych kontekstach w całej fizyce, i gdziekolwiek się pojawia, może być opisane z tym samym matematycznym formalizmem. Te same formuły stosowane są do opisania fali świetlnej, drgającej struny gitary, fali dźwiękowej,  lub fali wodnej. W fizyce kwantowej używane są do opisu fal związanych z cząstkami (…) Doprowadza to nas do nowego pojęcia jednolitej całości, które zaprzecza idei, jakoby świat dało się rozłożyć na odrębne i niezależnie istniejące części

A Alexandra David-Neel pisze w swym klasycznym objaśnieniu kosmologii tybetańskiej tak:

Wszystkie rzeczy (…) są skupiskami atomów, które tańczą i swoim ruchem powodują powstawanie dźwięków. Kiedy rytm tańca się zmienia, brzmienie, które mu towarzyszy, również ulega przeobrażeniom (…). Każdy atom bezustannie śpiewa swoją pieśń; ów dźwięk w każdym momencie tworzy zwarte i subtelne formy.

 Zapraszam więc każdego do tańca z Życiem 🙂

 

 

Zobacz także:

 0,75 czyli potęga Życia

Czy Życiu potrzebny jest język?

Co wspólnego z rozwojem osobistym ma teoria Einsteina?

Co wspólnego z psychologią sukcesu ma fizyka kwantowa?

Buddyzm i fizyka kwantowa, a wypalenie zawodowe (?!)

Reklamy

Entry filed under: odkrycia naukowe, piękny jest ten Świat, rozwój duchowy. Tags: , , , , , , , , .

Ja vs Świat – dla Pani Eli Życzenia Wdzięczności – nie tylko od święta

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Archiwum

Tańcząc z Życiem - blog Ryszarda Skarbka w katalogu Gwiazdor
Katalog stron na MCportal.pl
Rozwój Osobisty

Blog Stats

  • 685,430 hits

%d blogerów lubi to: