Litwo, ojczyzno moja (w korporacji)…

W dzisiejszym wpisie schodzimy z chmur za ziemiÄ™. Wracamy na grunt rywalizacji i presji, niepewnoÅ›ci i niepokoju, znużenia i powtarzalnoÅ›ci. Czyli idziemy do naszej kochanej … pracy.

Do tego wpisu zainspirował mnie komentarz Mariana umieszczony pod artykułem Szefowie z piekla rodem czyli rzecz o filmowych przywódcach:

“Dla mnie, jako dla pracownika nie sÄ… najważniejsze efekty osiÄ…gane dla firmy. JeÅ›li miaÅ‚bym wybór pomiÄ™dzy pracÄ… dla czÅ‚owieka po którym nie wiadomo czego siÄ™ spodziewać lub dla przewidywalnego ale przynoszÄ…cego trochÄ™ gorsze efekty szefa, zawsze wybraÅ‚bym tego drugiego. Mnie bardziej interesuje spokojna i stabilna praca niż osiÄ…gniÄ™cie wyników dla firmy.”

Ja też wolÄ™ przewidywalnego i ”normalnego” szefa. MiaÅ‚em już wielu i w ogromnej wiÄ™kszoÅ›ci byli to obcokrajowcy. Obecny szef też nie jest Polakiem. Pewnie chcielibyÅ›cie wiedzieć co o nim myÅ›lÄ™? Pozwólcie, że zostawiÄ™ to dla siebie. Wspaniale plotkuje siÄ™ o szefach, ale w tym miejscu odwiodÅ‚oby nas to głównego wÄ…tku, który chcÄ™ poruszyć

Umowa o pracÄ™ to kontrakt. Ja Å›wiadczÄ™ pracÄ™, a firma pÅ‚aci mi za tÄ™ “usÅ‚ugÄ™”. Każda prywatna firma istnieje jednak po to, żeby zarabiać pieniÄ…dze. Taki jest jej sens i cel istnienia. I być może bÄ™dÄ™ tutaj brutalny, ale nawet wszelkie systemy szkoleniowe majÄ…ce na celu rozwijanie umiejÄ™tnoÅ›ci pracowników w ostatecznym rozrachunku majÄ… na celu maksymalizowanie zysku dla firmy.

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Odwrócę więc sytuację. Gdybyśmy byli właścicielami własnej firmy, to wolelibyśmy pracownika, który szuka rozwiązań przynoszących jej jak najlepsze wyniki, czy też takiego, który jest przewidywalny, ale interesuje go po prostu spokojna i stabilna praca?

Im większa jest organizacja, tym bardziej sytuacja się komplikuje. Bo co to jest właściwie firma? Firma to ludzie. Dla kogo więc pracuję? Dla swojego szefa? Dla szefa mojego szefa, czy też może dla zarządu firmy, który w dużych korporacjach dzieli się jeszcze na zarządy spółek krajowych, organizacji regionalnych i w końcu zarząd centrali? Kto mi ostatecznie płaci za pracę?

A jeżeli sam(a) jestem szefem, lub szefem szefa, to w stosunku do kogo mam być lojalny: w stosunku do swojego szefa, czy do swoich podwładnych? Jeżeli w czasie poważnego kryzysu przyjdzie mi zwolnić część swojej drużyny, to czy podołam temu zadaniu? Bo jeżeli ja nie podołam, to w firmie znajdzie się ktoś inny, kto to zrobi. Ale wtedy ja wyląduję na bruku. I ucierpi moja rodzina.

Uważam, że menedżer, który nie musiaÅ‚ zwalniać ludzi nie jest jeszcze w peÅ‚ni menedżerem. To jedna z najtrudniejszych chwil “w karierze”. To zmierzenie siÄ™ z poważnym dylematem, spojrzenie w gÅ‚Ä…b siebie i znalezienie odpowiedzi na bardzo poważne pytania. To egzamin z wewnÄ™trznej integralnoÅ›ci, bolesna okazja do nauczenia siÄ™ czegoÅ› o sobie. I zwykle bezcenna lekcja pokory. Jeżeli bowiem decyzja o zwolnieniu pracowników zostaÅ‚a już podjÄ™ta i nie mieliÅ›my na niÄ… wpÅ‚ywu, bardzo ważne staje się JAK to zrobimy. Czy uczciwie i z szacunkiem dla innego czÅ‚owieka, czy też jak najszybciej, żeby po prostu mieć to za sobÄ…. Ja staram siÄ™ pamiÄ™tać, że w dowolnej, ale to naprawdÄ™ w dowolnej chwili, sam mogÄ™ siÄ™ znaleźć w sytuacji zwalnianego. Im wyżej siedzisz, tym silniejsze wiatry wiejÄ… i tym mocniejszy jest upadek. W dzisiejszych czasach jedyna pewna rzecz, to zmiana.

 Nie mogÄ™ siÄ™ też oprzeć refleksji nt. Generacji Y. Dla “firmy” to nieÅ‚atwy orzech to zgryzienia. Ja należę do tych, którzy przeszli przez okres transformacji ustroju w Polsce. PamiÄ™tam jeszcze czasy, kiedy staÅ‚o siÄ™ w dÅ‚ugiej kolejce, żeby za zÅ‚ 1.80 kupić 10 dag cukierków, jedynych cukierków dostÄ™pnych w sklepie. Czasy, kiedy rodziÅ‚ siÄ™ w Polsce kapitalizm i trzeba byÅ‚o mocno pracować. Wiem, że powiaÅ‚o ZBoWiD-em, ale sorry, nasza historia jest ważna (wielu mÅ‚odych czytelników pewnie nie wie, co to byÅ‚ ZBoWiD – wyjaÅ›niÄ™ wiÄ™c od razu: to organizacja kombatancka, której skrót pochodzi od słów “ZwiÄ…zek Bojowników o Wolność i DemokracjÄ™”).

Dziś młodzi ludzie cenią wolność i niezależność. Nie są lojalni w stosunku do pracodawcy. Równocześnie mają stosunkowo wysokie oczekiwania. Zanim nastąpił obecny kryzys, sytuacja na rynku rekrutacji osiągnęła takie ekstremum, że to młody kandydat do pracy na dzień dobry pytał firmę, co może mu zaoferować i dlaczego właśnie tutaj miałby pracować. W sklepach jest wszystko. Komercja i reklamy rządzą tym światem. Wszystko jest na wyciągnięcie ręki i łatwo przychodzi. Nawet na randkę nie chce się wychodzić. Bo po co? Można przecież usiąść do kompa i poklikać na gadu-gadu.

No wÅ‚aÅ›nie. Wszystko jest na wyciÄ…gniÄ™cie rÄ™ki i Å‚atwo przychodzi. Nie trzeba siÄ™ starać i nie ceni siÄ™ tego, co siÄ™ ma. Natomiast chciaÅ‚oby siÄ™ mieć jeszcze wiÄ™cej. Tylko kiedy to “wiÄ™cej”, to bÄ™dzie już “dość”? Obawiam siÄ™, że dopiero wtedy, kiedy Å»ycie przyniesie otrzeźwiajÄ…cy zimny prysznic i zostawi nas na chwilÄ™ z niczym. Wtedy dopiero zaczyna siÄ™ coÅ›, co ja nazywam “Litwo, ojczyzno moja..”, czyli “ile ciÄ™ trzeba cenić ten siÄ™ dowie, kto ciÄ™ straciÅ‚”.

 

Zobacz także:

Zrozumieć system

Autorytet, czyli przwrotny zwiÄ…zek wywiadówki, marynarki i lunch’u z szefem

Kariera dzięki sieci

Jak motywować pracowników 

Jakie  są cechy prawdziwego lidera?

Jak zbudować skuteczny zespół?

Jak zbudować swój autorytet w zespole?

Kiedy praca staje siÄ™ obsesjÄ…