Jak sobie radzić z „trudnym” szefem, pracownikiem, klientem … – odc. 1

24 Kwiecień 2008 at 21:35 Dodaj komentarz

Dzis chcialbym zaczac cykl opowiadajacy o wielu praktycznych zastosowaniach odkryc dotyczacych naszej ludzkiej natury. Wiadomo, ze kazdy z nas ma pewne preferencje zwiazane z postrzeganiem swiata, uczeniem sie, podejmowaniem decyzji…  Uswiadomienie sobie wlasnych preferencji, jak rowniez znajomosc preferencji osob, ktore sa dla nas wazne moze nam bardzo pomoc w relacjach miedzyludzkich. Rowniez w osiaganiu naszych zamierzonych celow.

Czesto mowimy o tym, ze mamy do czynienia z „trudnym” szefem lub „trudnym” pracownikiem. Ale czy przypadkiem nie jest tak, ze ta osoba mysli o nas dokladnie tak samo :-)

Niejednokrotnie bowiem zdarza sie, ze spotykamy na swojej drodze osobe o krancowo roznych preferencjach i dlatego tak trudno jest nam sie porozumiec. Czasami jestesmy na siebie skazani i musimy wspolpracowac, tolerowac sie – zwlaszcza w pracy. Czesto wrecz jestesmy od takiej osoby zalezni. Dlatego tez w kolejnych odcinkach tego cyklu postaram sie opowiedziec o tych obszarach, ktore moga byc dla nas najwazniejsze w naszym zyciu zawodowym. I rowniez o tym, jak radzic sobie z  roznicami.

Umowmy sie, ze bohaterem naszych opowiesci bedzie beznadziejny Szef. Ale te same zasady stosuja sie do podwladnych, klientow, a nawet czlonkow rodziny.

 

Poziom szczegolowosci preferowany przez Szefa.

Znajomosc tej preferencji moze miec ogromny wplyw na nasza skutecznosc w pracy. Sa ludzie, ktorzy potrzebuja duzej ilosci szczegolow. Inni natomiast wrecz przeciwnie. Pierwsi skupiaja sie na poszczegolnych krokach i szczegolowo opracowanych procedurach. Drudzy sa zainteresowani glownie koncepcja, pomyslem, kontekstem. Szczegoly ich po prostu nudza.

Nasze preferencje generalnie rozciagaja sie na skali continuum, jednakze czlowiek nie bylby soba, gdyby nie sprobowal tego zmierzyc i nazwac. Wg badan* statystyczny rozklad preferencji w tym obszarze przedstawia sie nastepujaco:

„detalisci” – 15%

„zrownowazeni” (zainteresowani zarowno szczegolami, jak i „big picture”) – 25%

„big picture” – 60%

Mamy tu wiec pierwsza podpowiedz, ze statystycznie rzecz biorac duzo czesciej spotykamy osoby zaintersowane „ogolem”, niz „szczegolem”

Oto przyklad wypowiedzi osob z kazdej kategorii relacjonujacych to samo zdarzenie:

Detalista: wczoraj rano o 10:00 ja i Jozek spotkalismy sie z naszym dostawca z firmy „Krzak” i rozmawialismy o renegocjacji naszego kontraktu na biezacy rok. „Krzak” chce zwiekszyc ceny o 1-1.5% w zaleznosci od rodzaju produktu.

Zrownowazony: Firma „Krzak” poinformowala wczoraj mnie i Jozka, ze chce zmienic ceny dostaw na ten rok.

Big picture: „Krzak” chce renegocjowac.  

 

 

Sprobujmy zatem scharakteryzowac dwie krancowe preferencje. To pomoze nam potem odpowiedziec na pytanie, jak skutecznie radzic sobie z takimi osobami. Zauwazmy rowniez, ze to samo cwiczenie mozemy wykonac w stosunku do siebie. I jezeli np. jestesmy czyims szefem, powiedzenie swoim ludziom o tych preferencjach moze istotnie pomoc zarowno im, jak i nam samym.

Detalisci

  • Najpierw zawsze opisuja szczegoly
  • Postrzegaja zadania poprzez ich poszczegolne czesci
  • Zawsze sami potrzebuja szczegolow w pierwszej kolejnosci
  • Szczegoly sa im niezbedne do podjecia decyzji. W przeciwnym wypadku „ani rusz”
  • Lubia ukladac elementy w sekwencje i analizowac jak jeden element ma sie do drugiego. Czesto mowia o „krokach”, „kolejnosci”.
  • Potrzebuja bardzo konkretncyh przykladow. Wizja jest czyms zbyt ulotnym.
  • Jesli ktos im przerwie, moga niestety chciec wrocic do samego poczatku i zaczac od … pierwszego szczegolu :-). (pamietajmy o sklonnosci do sekwencji)
  • Mozemy o nich powiedziec, ze patrza na swiat przez szklo powiekszajace

 

Big picture

  • Opisuja pomysly i dzialania ogolnym jezykiem, w szerokim kontekscie
  • Koncentruja sie na generalnym kierunku projektu lub zadania
  • Zawsze najpierw potrzebuja ogolnego zarysu i sami od takiego zaczynaja
  • Podejmuja decyzje wtedy, kiedy koncepcja jest dla nich przekonywujaca
  • Najpierw zawsze musza zrozumiec koncepcje, zanim w ogole przejda do szczegolow (o ile w ogole przejda)
  • Preferuja abstrakcyjne myslenie i czesto podsumowuja
  • Nie przepadaja za procedurami i maja trudnosci z ich przestrzeganiem (wazna podpowiedz)
  • Lubia delegowac bardziej szczegolowe zadania
  • Mozna ich okreslic jako osoby patrzace na swiat przez „okulary szerokokatne”

 

Jak zatem najlepiej komunikowac sie z osobami o poszczegolnych preferencjach?

Detalisci beda zadowoleni i otwarci na nasze pomysly, jezeli:

  • przedstawimy nasz pomysl popierajac go konkretnymi przykladami
  • podkreslimy szczegoly i przedstawimy je w sekwencji
  • bedziemy unikac ogolnych sformulowan i opisow
  • podsumowanie zostanie umieszczone na koncu
  • bedziemy uzywac takich slow, jak: dokladnie, precyzyjnie, w szczegolnosci, pierwszy, drugi, nastepny w kolejnosci, procedura, zorganizowany, struktura, plan, plan szczegolowy, praktyka, doswiadczenie

Big picture beda chcieli nas sluchac, jezeli:

  • Najpierw wyjasnimy ogolna koncepcje
  • Szczegoly pojawia sie wtedy, jesli o to zapytaja (lub zostawimy je na sam koniec)
  • Pozwolimy im „czytac miedzy wierszami” i wrecz wypracowac swoje wlasne szczegoly (to nawet wskazane)
  • Bedziemy uzywac slow takich, jak: koncepcja, wizja, generalnie, w zasadzie, ogolnie, perspektywa, nieograniczone, spontaniczny, teoria

 I na koniec jeszcze ciekawe wyniki badan* dotyczace tego, jak ludzie podejmuja decyzje:

  • Niektore osoby potrzebuja kliku przykladow/prob i kazdy z nich musi byc oparty na innych danych. Liczy sie ilosc podejsc.
  • Inni potrzebuja odpowiedniej dlugosci czasu. Ilosc podejsc w gruncie rzeczy nie ma znaczenia.
  • Kolejna kategoria, to ci, ktorzy za kazdym razem podejmuja decyzje jak gdyby osobno. Nie ma dla nich znaczenia, jak wygladala przeszlosc i to, czy zdobylismy ich zaufanie, czy nie. Istotne jest, czy to, co maja zaakceptowac spelnia ich standardy jakosci i dokladnosci. Sposob prezentacji jest tutaj rowniez drugoplanowy.
  • I ostatnia kategoria, to ci, ktorzy podejmuja decyzje od razu, automatycznie, pod warunkiem, ze informacja zostala im dostarczona w sposob dla nich preferowany (o tym wiecej  w nastepnych odcinkach). Takim osobom mozemy wiec wyjatkowo latwo cos „sprzedac” pod warunkiem, ze wiemy, jakie maja preferencje.

Jak myslisz, ktorych osob jest statystycznie najwiecej? Otoz wg badan* 52% osob stanowia ci z pierwszej kategorii.

Do uslyszenia w nastepnych odcinkach

* Shelle Rose Chavet, „Words that Change Minds”

Zobacz takze:

Jakie sa zadania „przywodcy”?

Jak zbudowac swoj autorytet w zespole?

Jakie sa cechy prawdziwego lidera?

Jak przekazywac podwladnym tzw. „feedback”?

About these ads

Entry filed under: efektywność menadżera, kariera, praca, przywództwo. Tags: , , , , , , , , , .

Po co nam WARTOŚCI w życiu – praktyczne wskazówki Geniusz jest w Tobie

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Subscribe to the comments via RSS Feed


Archiwa

Tańcząc z Życiem - blog Ryszarda Skarbka w katalogu Gwiazdor
Katalog stron na MCportal.pl
Rozwój Osobisty

Blog Stats

  • 494,717 hits

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: